بهترین گلر سری آ و بزرگترین حسرت فیفا دِی

به گزارش ، نسل طلایی فوتبال بلژیک کم‌کم به سال‌های پایانی خود نزدیک می‌شود و در حالی که کوین دی‌بروینه و روملو لوکاکو از آخرین بازمانده‌های آن نسل در رختکن شیاطین سرخ هستند، خط دروازه این تیم هم بعد از تصمیم تیبو کورتوا برای فاصله گرفتن موقت از تیم ملی دستخوش تغییر شده است. کورتوا برای حفظ شرایط جسمی و روحی‌اش تصمیم گرفت یک سال از تیم ملی دور باشد و نبود او باعث شد کادر فنی بلژیک سنه لامنس 24 ساله را به عنوان دروازه‌بان اول انتخاب کند.

لامنس در منچستریونایتد عملکرد خوبی داشته و در این فیفادی هم توانسته اعتماد کادر فنی را جلب کند، اما شاید اگر اتفاقات پنج سال قبل نبود، رقیب اصلی او برای این جایگاه مایل سِویلار بود.

دروازه‌بان 27 ساله رم که در آنتورپ به دنیا آمده و فوتبالش را در آکادمی اندرلخت آغاز کرده، در دو فصل اخیر به یکی از بهترین دروازه‌بان‌های فوتبال ایتالیا تبدیل شده است.

سِویلار در فصل گذشته عنوان بهترین دروازه‌بان سری A را به دست آورد و این روزها یکی از دروازه‌بان‌های مطرح فوتبال اروپا محسوب می‌شود. با این حال، او هیچ‌وقت نمی‌تواند پیراهن تیم ملی بلژیک را بر تن کند؛ تصمیمی که خودش در سال 2021 گرفت و حالا هزینه بسیار سنگینی برایش داشته است.

فقط پنج روز کم آورد

برای فهمیدن دلیل این اتفاق عجیب باید به سپتامبر 2021 برگردیم. سِویلار تمام دوران فوتبال پایه‌اش را در تیم‌های ملی بلژیک سپری کرده بود، اما در نهایت تحت تأثیر پدرش، راتکو، که یکی از چهره‌های شناخته‌شده فوتبال صربستان بود، تصمیم گرفت برای تیم ملی این کشور بازی کند. او در دیداری دوستانه مقابل قطر برای اولین بار پیراهن صربستان را پوشید و 45 دقیقه در زمین حضور داشت.

اما این تصمیم خیلی زود باعث پشیمانی او شد.

سِویلار که ظاهراً تمایلی به رقابت با دروازه‌بان‌های حاضر در تیم ملی صربستان نداشت، بلافاصله تلاش کرد تصمیمش را عوض کند و دوباره به تیم ملی کشور محل تولدش برگردد. این تصمیم با واکنش بسیار منفی فدراسیون فوتبال صربستان روبه‌رو شد و درهای تیم ملی این کشور برای همیشه به روی او بسته شد.

سِویلار تصور می‌کرد می‌تواند با پیگیری پرونده‌اش در فیفا، مجوز بازی برای بلژیک را به دست خواهد آورد، اما قوانین مانع این اتفاق شد. بازیکنی که بعد از اولین بازی ملی بخواهد تابعیت ورزشی‌اش را تغییر دهد، باید آن بازی را پیش از 21 سالگی انجام داده باشد. مشکل سِویلار این بود که اولین بازی‌اش برای صربستان تنها پنج روز بعد از تولد 22 سالگی‌اش انجام شده بود.

از آن زمان، تلاش‌های حقوقی وکلای سِویلار نتوانسته این وضعیت را تغییر دهد. او از یک طرف دیگر جایی در تیم ملی صربستان ندارد و از طرف دیگر طبق قوانین نمی‌تواند برای بلژیک بازی کند؛ دروازه‌بانی که در حال حاضر عنوان بهترین دروازه‌بان سری A را در اختیار دارد، اما در نهایت باید مسابقات بزرگ ملی را از خانه تماشا کند و تعطیلات فیفادی را در رم بگذراند.

دوشنبه شب مقابل فرانسه هم سنه لامنس احتمالاً در دروازه بلژیک خواهد ایستاد. لامنس در 24 سالگی فرصت بزرگی برای تبدیل شدن به جانشین کورتوا پیدا کرده، اما هیچ‌کس به اندازه سِویلار حسرت جایگاهی را نمی‌خورد که پنج سال قبل، فقط با پنج روز اختلاف، برای همیشه از دست داد.